„D. Choroba nowotworowa
Przytoczonych powyżej wątpliwości nie stwarza ogólny podział chorób na stany organizmu bliskie (r.ienowotworowe) i dalekie (śmiertelne lub nowotworowe) od jego wyjściowego dynamicznego stanu stacjonarnego. Takie ujęcie jednocześnie znosi podaną wcześniej pozorną sprzeczność pomiędzy ogólną definicją chorcby, która zawsze dotyczy całego organizmu, a fenomenologicznym podziałem chorób na ogólne i miejscowe. Wystarczy tylko pamiętać o względności pojęcia równowagi dynamicznej, co zawsze ułatwia postawienie pytania jaki jest jej układ odniesienia
Człowiek, jako termodynamiczny układ otwarty, istnieje, rośnie, rozwija się i starzeje w stanie dalekim od równowagi termodynamicznej ze swoim otoczeniem (środowiskiem). W każdym etapie swego życia trwa dzięki dynamicznej równowadze swych wewnętrznych struktur, pozostaje w dynamicznym stanie stacjonarnym (ściślej mówiąc — dąży asymptotycznie do idealnego stanu stacjonarnego). W trakcie choroby oddala się od tego stanu, reagując tak, by zniwelować bodźce zewnętrzne lub powstałe w wyniku ich działania w organizmie bodźce i przepływy termodynamiczne. Obrazowo możemy powiedzieć, że człowiek pozostający już w stosunku do otoczenia w zakresie stanów dalekich od równowagi, jeszcze bardziej się od niej oddala. Każda choroba z mniejszym lub większym efektem przybliża więc organizm ludzki do swego, dla każdego człowieka“(6)